Mooie 4-* recensie Onder één dak in DvhN

Onder één dak - eerste montagedag

Alina Kiers - Dora

Bas de Bruijn - Wolter

Betsy Torenbos - regie

Ben Smit - vader

Warme zondag in mei - Kermis in stad. Dan rest er nog maar één ding: het museum.

De gebroeders Goncourt beginnen hun dagboek in 1864 als volgt: 'Nous commençons par aller où se trouvent nos vrai parents: au Louvre. C'est fermé.'

Kermis in Groningen of niet: het universiteitsmuseum was open met de expositie Kunst en Wetenschap. Klein, wat gehotsebots en slecht licht, maar de moeite waard. Een wand met een koeienduet in de wei van Job Hansen, een onbekende van Jan van der Zee, een schandelijk onderbelichte Klompien, een Dijkstra van wie ik blijf vinden dat...
Ja wat?
Kunst zo onderwees ik ooit op het MBO is de ideale bij de betreffende kunstenaar passende verhouding tussen kijken en kunde. Nou, bij Dijkstra is die kunde duidelijk te zien, maar het kijken heeft hij helemaal afgekeken.
Maar stiekem vind ik heel andere zaken - een kleine week voor de première - het boeiendste.
 

Onder één dak - technische repetities en doorloop in De Nieuwe Kolk

Nog een week, dan gaat Onder één dak in premiere: 24 mei in de Nieuwe Kolk in Assen. Voor meer info zie ook www.roodpaleis.nl. Hier een paar foto-impressies van de afgelopen dagen.

Marleen Paulissen - Lena

Ben Smit - vader

Alina Kiers, Bas de Bruijn en Ben Smit

Jaap Maarleveld - notaris

Bas de Bruijn - Wolter

Albert Secuur - Jacob

Arno van der Heijden - Jan

Alina Kiers - Dora

k.

Tussendoor

Annelie de Vries

De repetities voor Onder één dak op volle stoom, bijna elke dag in praktijk, vooral ook veel in het hoofd. De problematiek van onder één dak ervaar ik dezer dagen aan den lijve - mijn oude moeder is in drie nachten tijd twee keer gevallen in haar nieuwe woonomgeving.
De hemel stortte het afgelopen weekeinde zijn riolering uit over de hoofden van ons arme stervelingen. Wat let je dan anders dan Terug naar het begin te gaan of naar Usquert Monumentaal. Eefje de Visser en Annelie de Vries in het kerkje van Oosterwijdwerd. Stampvol, natte jassen, grijs golvend publiek en twee jonge vrouwen met een programma dat het ritme had van een Amélie Poulainvertelling plus dezelfde gave dat ze je wisten in te spinnen in hun taalspel en rondelende melodieën. Het pianospel van Annelie de Vries en haar tweede stem die zich voegde naar Eefjes verhalen: verrassend goed.

Cserebogár in de ker van Usquert

In Usquert regende het nog harder en gemener. Maar desondanks liep je de Mill Rose Jazz Band tegen het lijf en toen het echt niet meer kon, de kerk ingevlucht in de armen van Cserebogár Twee (één bestaat ook) van Seerp Leistra (primarius) en Cees de Ranitz (clarinet). Zo kwam het dan toch nog allemaal een beetje goed op deze druilerige, huilerige zondag. Vooral vanwege de Tuinman en de doodervaring bij de kerk: daar vluchtten net als wij voor de slagregen Suzanne en John weg onder de pannen. Hoe kan dat, dacht ik? Die twee moeten straks toch de dis voor ons gedekt hebben, niet minder dan dertig kilometer hiervandaan? Heerlijke venkel en bleekseldersalade en een langzaam gekookte hoofdschotel. Plus wijn, wijn, wijn van hun eigen Bourgondische domein.  

Onder één dak - dramaturgie

Betsy, Nina en Lo

in De Nieuwe Kolk Assen

 

Theater maken is soms een hele dag praten. Vandaag was zo'n dag. Je wordt er een beetje gaar van. Wat ook niet altijd helemaal zo onaangenaam hoeft te zijn. En Lo heeft zich de hele dat ook uitstekend vermaakt met Donald Duck, M&M's en af en toe lekker bij een van ons wegkruipen. Of op diens schouders.

Onder één dak - bijna montage

Ben Smit, Alina Kiers, Bas de Bruijn

in Dansstudio Jan Postema

 

Gisteren was het mijn laatste repetitie voordat Onder één dak de montagefase ingaat in de grote zaal van De Nieuwe Kolk in Assen. Qua repetitie-opbouw doet Onder één dak sterk denken aan voorgaande opera-producties. Ook daar zie je in de laatste week pas of en hoe alles wat bedacht is werkt. Bij opera is er ineens een volledig orkest dat speelt, hier zijn het de multimedia die in de partituuur en het ritme van de voorstelling ingevoegd worden.

Alina Kiers als Dora

Voorbeeld van multimedia:

Jacob (Albert Secuur)

met zijn vrouw Lena

(Marleen Paulissen)

 

Voor de volledigheid: Première Onder één dak op 24 mei 20.00 uur in De Nieuwe Kolk Assen. Matinée zondag 25 mei. Voor de volgende voorstellingen tijdens tournee zie: www.roodpaleis.com

Once upon a time in het het veen - Peergroup Stadskanaal

 

Met de Peergroup heb ik een wat ongelukkige meteorologische relatie. Onweer en afgelasting, regen en meestal niet weinig! Ik haat capes en poncho's (behalve bij De drie musketiers), maar Sjoerd Wagenaar c.s. heeft me die leren dragen. Deert het? Neu! Ook gisteren niet, aan de Zwarte Weg in Stadskanaal.

 

Het beklimmen van de tribune wordt wat lastiger voor de ouder wordende man. Henry J. Alles, artistiek leider, waarschuwde er nog voor. Maar ik ben natuurlijk koppig genoeg om mijn handen niet uit de regencape te steken.

En dan begint het geschiet. De omgelegde desperado's en pistolleros heb ik niet geteld. Ze zakten ineen als zacht gekookte spaghetti die je als marionetjes boven bij de punt vasthoudt en dan loslaat boven je bord. Wie telt er nou nog spaghetti wanneer de saus er eenmaal overheen zit?

 

Het verhaal is vanzelfsprekend meer dan bekend. Net als het tempo waarin het verhaal verteld wordt. Alleen: in het veen sieren de colt-gordels de heupen van de drie schietgrage vrouwen en wordt de snert kokend man stevig bij de billen genomen. Charles Bronson met zijn mondharmonica (Wantin Li met fluit) mis je dan niet, net zo min als Henry Fonda (hij kan niet op tegen het blond van Guus Boswijk). Ik ben alleen vergeten voor welke man Sanne Verkaaik opdraaide. Maar dat deert niet. Ze rolde met zoveel drift en plezier bij ons voren langs dat ik mezelf dat hiaat in mijn herinnering graag vergeef. Claudia Cardinale (Boudewijn Koops) mis je dan helaas wel weer, maar vrouwen denken daar misschien anders over. De paarden kwamen uit de stal van Monty Pyton en stonden symbool voor de vrolijkheid waarmee dit eigenlijk trieste verhaal verteld werd.

 

Floris van Delft (regie) gebruikte de wijdsheid van het speelveld ten volle waardoor je bleef raden en gissen en turen en gefascineerd kijken ondanks het geguts van boven. Kortom: een aangename avond in het veen, niet verkouden geworden en mijn broeken zijn weer droog. 

 

Voor de volgende voorstelling van de PEERgrouP zoek ik toch nog maar eens mijn heil bij de Onze Lieve Vrouwe van de Zonneschijn in de Jozefkathedraal hier ten dorpe.







 

Maffe sprookjes en een nog maffere Peer



Io Vivat is een van de markantste Rederijkerskamers in het Noorden - en misschien wel van het land. De Vereniging presteert al decennia op een hoog niveau met verrassende stukken in al even verrassende setting. Dan loont het de moeite om te gaan kijken hoe het daar met de eigen kweek staat. Conclusie na een namiddag Iovivatjes: ze kunnen er in het Reitdiepdal nog jaren mee vooruit.

 

Yara vlucht graag weg uit de realiteit

in Maffe Sprookjes

Maffe Sprookjes voor de jongste acteurs. Heerlijk komisch verhaal over rebellie in sprookjesland. Wat bij het volwassentoneel absoluut tot desatreuse voorstellingen leidt, kan hier allemaal, zo recht komt dit hotsebots verhaal uit het hart. Je schuddebuikt van de What the fuck's en ja, doeoeoeoe's. Als toeschouwer krijg je alle ruimte te genieten van dat talent in notedop. 'Hoor ik daar kip?'

 

Later dit jaar brengt Io Vivat in een grote lokatievoorstelling Ibsens Peer Guint. Dus wat hindert de jeugd dan aan om een Maffe Peer op de planken te brengen. Elke mens snapt nu waar het stuk over gaat. Ik viel voor Solveigh en de jonge Peer. En moeder Aase. En daarmee doe ik de overige spelers te kort.

Solveigh en Peer

In het Gedachtenpaleis van

Begriffenfeld

Beide regisseurs ( Gerro Dijk voor Maffe Sprookjes en Christine Strijker voor Maffe Peer) zijn er samen met hun pupillen erin geslaagd voor een aangename en vooral vertrouwenwekkende toneelmiddag te zorgen. Ze moeten nog drie keer. Kan alleen maar nog beter worden.  Io Vivat is een bijzonder gezelschap. De club zal ons - dat hebben ze vanmiddag met zijn allen bewezen - nog jaren via hun groene glasscherf van het toneel gefascineerd naar die 'Andere Wereld' laten kijken. Niet die van Peer, maar van hun eigen verbeelding.

Onder één dak - voor het eerst met audio multimedia

Alina jarig

Afgelopen weekeinde de uitvoeringen van Mozart en Salieri (Rimskij Korsakov) in de regie van Sybrand van der Werf. Erg spannend en zeker zondag in de Oosterpoort in Groningen meer dan tevreden stellend. Chapeau voor Gerard Wiarda die al veertig jaar de bâton hanteert over het Symfonie-orkest De Harmonie. En even zeer trek ik mijn hoed voor Wim van den Driessche (Salieri) en François Soons.

Spannende repetitie vandaag in de grote zaal van De Nieuwe Kolk in Assen. Voor het eerst een doorloop van Onder één dak in het tempo van de multimedia. Toetje: Alina is jarig. Van harte.

Alina Kiers en Bas de Bruijn

Alina Kiers en Betsy Torenbos

Ben Smit

Guus Slauerhof

Ben Smit, Alina Kiers, Betsy Torenbos,

Bas de Bruijn en Nina Slagter