Foto-impressie try out Deep Water

Gisteren was de try-out van Deep Water in de Suikerunie. Volle bak, aangrijpende voorstelling. Vandaag om 16 uur en 20 uur. Morgen nog om 16 uur.

 

Charles Hens en Joey Hageman

 

Peter van Os

Volgende week staat de voorstelling op Cultura Nova. De locatie is volstrekt anders dan de Suikerunie. Deep Water speelt in Heerlen namelijk in de voormalige kapel van de al even voormalige Hogeschool voor Theologie en Pastoraat (een prachtig gebouw ontworpen door Frits Peutz, dezelfde architect die het Glaspaleis van Heerlen ontworpen heeft). Subtiel detail: in 1974 had ik op deze hogeschool een valse start. Nog voor mijn kandidaats hield ik OL Heer voor gezien.   

http://cultura-nova.nl/artiest/141/stichting-wolf-roswitha-bergmann.html

Correctie speeltijden Deep Water

 

Charles Hens, Joey Hageman, Peter van Os

Opgelet: de speeltijden van Deep Water in de Suikerunie in het programmaboekje van Noorderzon kloppen niet helemaal.

De juiste aanvangstijden:

vanavond (try-out), vrijdag 23 augustus: 20 u; entree € 8
Zaterdag 24 augustus: 16u en 20u; entree € 11
Zondag 25 augustus: 16u; entree € 11

Voor meer info; zie elders in deze blog of volg de link:
http://www.noorderzon.nl/programma/programma-items/stichting-wolfcharles-hens

Deep Water in de Suikerunie op Noorderzon

Joey Hageman, Charles Hens en Peter van Os

 

Een korte pauze tijdens de laatste repetitie van Deep Water, geïnspireerd op Benjamin Brittens Peter Grimes en George Crabbe's Letters from the boroughs. Een duister en aangrijpend stuk muziektheater ontwikkeld door Charles Hens en Peter van Os. De regie is van Roswitha Bergmann (met ondersteuning van Gerard Jan Reinders), licht André Pronk. Vanavond is de eerste doorloop.

 

Vanaf morgenavond is het publiek welkom op de Suikerunie: om 20u voor de try out (entree € 8). De première is zaterdag 24 augustus om 20u (entree € 11). Zondag zijn er twee voorstellingen, een matinee om 16u en de avondvoorstelling, weer om 20u (entree € 11). Duur van de voorstelling een uur. Je doet er met de fiets tussen de 15 en 20 minuten over om van het festivalterrein naar het terrein van de Suikerunie te komen. Hier boven de speelplek en Roswitha Bergmann.

De voorstelling is tot stand gekomen dank zij Noorderzon, Grand Theatre Groningen en stichting Wolf.
 

Deep Water met Charles Hens op Noorderzon

 

Op naar de suikerunie.

Wolf met Deep Water op Noorderzon in de Suikerunie

Charles Hens als Peter Grimes

Deep Water is een operamonoloog over het aangrijpende verhaal over het sterven van de visser Peter Grimes. Roswitha Bergmann voegt delen uit de opera Peter Grimes van Benjamin Britten samen met Letters from the Borough van George Crabbé. Het thema van de opera en de Letters is nog net zo actueel als tijdens het verschijnen van beide werken; geweld ten opzichte van kinderen vanuit persoonlijk onvermogen geluk vorm te geven. Gezongen en gespeeld door Charles Hens en Peter van Os. De première van het stuk vindt plaats op Noorderzon 2013. Voor meer info: www.stichtingwolf.com

Roswitha Bergmann tijdens de eerste locatieverkenning op het terrein van De Suikerunie.

 

Impressie In Croce in Heerlen Passart

In Croce was de locatievoorstelling van Stichting WOLF in het kader van Cultura Nova - Paaseditie 2013. Roswitha Bergmann had niet alleen de artistieke leiding voor het festival en de voorstelling, ze zong ook de rol van moeder/geliefde. Eindregie was in handen van Sharon Minailo.

Herinnering: vanavond première In Croce in Heerlen

 

Roswitha Bergmann

 

De Sint Josefskerk in Passart/De Dem (Heerlen): een bijzonder locatie voor een gezongen monoloog over de verwarring en de verslagenheid die iemand ten deel valt wanneer een naaste - je kind bijvoorbeeld - een drastische wending aan zijn/haar leven geeft door het op te offeren aan een hoger doel.  Het Mondriaan Strijkkwartet begeleidt Roswitha Bergmann in deze voorstelling die is opgebouwd rond een van de krachtigste iconen en pr-instrumenten van de Rooms Katholieke Kerk: de pièta. In In Croce ontmoeten we echter geen berustende, lijdende moeder die haar overleden kind in de armen houdt, maar een vrouw die wanhopig zoekt naar de puzzelstukjes die haar misschien kunnen doen begrijpen waarom zij haar zoon moest verliezen aan iets waarvan zij dacht dat het louter Goedheid was.

 

 

De muziek in In Croce is onder andere van Hendrik Andriessen, Francis Poulenc, Henri Duparc en Alfred Schnittke. Verder zijn er Arabische en Amerikaanse traditionals verwerkt in het stuk. Eindregie is in handen van Sjaron Minailo. Muziekbewerking: Bob Zimmerman; Licht en decor: André Pronk; decor: Han Rameckers; Kostuum: Carly Everaert.; producent: stichting Wolf. Voor wie gaat: De bussen vertrekken om 19.30 uur van het burgemeester van Grunsvenplein. Vrijdag en zaterdag zijn er herkansingen. Reserveren kan via: www.parkstadlimburgtheaters.nl of 045-5716607. 

 

 

In Croce Op Cultura Nova in Heerlen

Samuel Aranda - Yemen  

World Press Photo 2011

Op 15 oktober 2011 maakte Samuel Aranda deze foto tijdens de protesten in Yemen tegen het bewind van president Ali Abdullah Saleh. We zien we een gesluierde vrouw met in haar armen een gewond familielid, onbedoeld een iconisch beeld uit de Westerse beschaving: de Pietá.

Deze foto vormde de aanleiding voor de muziektheatervoorstelling In Croce van Roswitha Bergmann. In Croce gaat in première op woensdag 27 maart tijdens de de Paaseditie van het Cultura Nova-festival. Plaats van handeling: de Sint Jozefskerk in Heerlen Passart.

 

Roswitha Bergmann over de voorstelling:

 

'De meest voorkomende vorm van de Pietá is een afbeelding van Maria met het lichaam van de dode Christus in haar armen of op haar schoot. Achter de grootste daden van Christus, achter zijn opoffering voor het heil der Mensheid gaat heel herkenbaar verdriet schuil van een moeder die haar zoon verloren heeft.

 

In de Pietá zie je zelden of nooit een Maria die zich vol woede tot God richt of een moeder, wier verdriet omslaat in boosheid op haar zoon. Hooguit plengt ze een kuise traan, haar dode zoon in haar armen, haar ogen neergeslagen. Zonder verzet, alleen maar berusting.

 

De Piéta is eeuwenlang een van de krachtigste Public Relations Tools  van de katholieke kerk geweest. Wanneer zelfs Maria de martelingen en het lijden van haar zoon kan aanschouwen en ondersteunen ten behoeve van de goedheid en waarheid van het geloof, hoe kan een gewone sterveling dan ooit aan de goedheid van het geloof twijfelen. Zelfs tijdens de meest vreselijke wandaden in de lange geschiedenis van de kerk werd de Pietá altijd als voorbeeld gebruikt van de noodzaak van opofferingsgezindheid.'

 

 

Hendrik Andriessen

 

In Croce is een muziektheatervoorstelling waarin de martelaarmoeder centraal staat, buiten het publieke domein. Zij mag schreeuwen en schelden op de God die haar zoon wist te paaien, op haar zoon die zo stom was om de dood te verkiezen boven het leven, en op de geestelijken die haar het belangrijkste in haar leven hebben afgenomen door middel van leugens en bedrog.

 

Miroir des Peine van de Nederlandse componist Hendrik Andriessen staat in de voorstelling centraal. Het werk is een contemplatie van Maria op het lijden van Christus. Tussen de regels door laat zij ons weten hoe vreselijk zij het vindt dat haar zoon tot inkeer komt en Messias wordt. Dat hij opeens én van iedereen is én bereidt is voor iedereen te sterven. 

 

Roswitha Bergmann werkt in In Croce samen met regisseur Sharon Minailo met wie zij ook Erwartung en Elektra heeft gemaakt.
 

 

Verder werken mee het Mondriaan 4-tet. Decor: Han Rameckers; licht en decor André Pronk, kostuum: Carly Everaert; muziekbewerking: Bob Zimmermann.

 

In Croce: weer een bijzondere productie van Stichting Wolf.

 

 

 



Recensie Je sens un deuxième coeur in De Groene Amsterdammer

Een positieve recensie over een mooi werk. Helaas met een het schaamrood naar de kaken jagende uitglijder op het einde. Max Arian was misschien het spoor wat bijster door de lange treinreis vanuit het westen, maar die neerbuigende opmerkingen over het publiek in Heerlen is nog dommer dan de PVV het haar leden toestaat. Desalniettemin plaats ik de recensie hier toch maar. Want Roswitha Bergmann, Esther Apituley, Eduard van Regteren Altena en Tomoko Mukaiyama verdienen elke avond een volle zaal. Evenals de muziek van Kaaija Saariaaho, de teksten van Malouf, de regie van Pierre Audi en de onvolprezen vormgeving van Jean Kalman.

Trailer Je sens un deuxième coeur

De trailer spreekt voor zich. Geniet er maar van.  Voor speeldata kijk op op www.stichtingwolf.com.

Je sens un deuxième coeur - foto's Sjoerd Kelderman

Tomoko Mukaiyama en Roswitha Bergmann

Je sens un deuxième coeur; voorbespreking NRC Handelsblad

Joep Stapel van NRC Handelsblad heeft afgelopen woensdag in het Grand Theatre de try out  bezocht van Je sens un deuxième coeur (muziek: Kajia Saariaho; teksten: Amin Malouf; regie: Pierre Audi; idee en zang: Roswitha Bergmann). De foto bij het artikel is van Sake Elzinga. Première komende zaterdag in de Toneelschuur in Haarlem. Een bijzondere co-productie van stichting Wolf en het Grand Theatre.

Stichting Wolf: Je sens un deuxième coeur .

Je sens un deuxième coeur

co-productie Stichting Wolf en Grand Theatre

Stichting WOLF bedenkt en maakt eigenzinnige muziektheater-, en operavoorstellingen onder artistieke leiding van Roswitha Bergmann Op dit moment zijn Wolf en Grand Theatre bezig met alle voorbereidingen voor de eerste voorstelling van WOLF: Je Sens Un Deuxième Coeur.

Roswitha Bergmann en Pierre Audi

Pierre Audi en Roswitha Bergmann transformeren de kamermuziek van Kaajia Saariaho tot een ontroerende muziektheatervoorstelling.

Je sens un deuxième coeur is een muziekdrama over een vrouw, die heen en weer wordt geslingerd tussen de gevoelens voor haar minnaar en haar echtgenoot. De vrouw wordt vertolkt door sopraan Roswitha Bergmann.

De muziek van de Finse componiste Kaaija Saariaho is een voortdurend samenspel tussen dat wat moet en dat wat mag, en over grenzen graan.

Regisseur Pierre Audi transformeert de muziek en de teksten van de in Frankrijk levende en werkende Libanese dichter Amin Maalouf tot eigenzinnig en meeslepend muziekdrama.

De repetities zijn in Amsterdam begonnen in November 2011. De montage vindt dezer dagen plaats in het Grand Theatre Groningen, onze coproducent.

Op 25 januari hebben we een try out in het Grand Theatre Groningen.

Première Je Sens Un Deuxième Coeur: 4 februari 2012 in de Toneelschuur in Haarlem.

Kaaija Saariaho

De voorstelling is later dit jaar in Groningen te zien tijdens Noorderzon.

* regie: Pierre Audi * met: Roswitha Bergmann (sopraan),

* Tomoko Mukaiyama (piano), * Esther Apituley (altviool), * Eduard van Regteren Altena (cello) *composities Kaaija Saariaho: liederencyclus Quatre Instants voor piano en sopraan en het kamermuziekwerk Je sens un deuxième coeur voor altviool, cello en piano -* vormgeving: Jean Kalman, *gedichten: Amin Maalouf.

* Grand Theatre Groningen is verantwoordelijk voor techniek (Andre Pronk, Igor Shumlyanskiy), decorbouw (Douwe Ket), productie (Margriet van der Wal) en publiciteit (Marjan Moes).

Data - Je sens un deuxième coeur 2012 

4 februari 2012 (première) Toneelschuur Haarlem

24 februari 2012 Theater Heerlen Heerlen

24 maart 2012 Korzo Den Haag

augustus 2012 Noorderzon Groningen

november 2012 November Music 's-Hertogenbosch

http://www.stichtingwolf.com/

http://www.grandtheatregroningen.nl/