Herinnering: vanavond première In Croce in Heerlen

 

Roswitha Bergmann

 

De Sint Josefskerk in Passart/De Dem (Heerlen): een bijzonder locatie voor een gezongen monoloog over de verwarring en de verslagenheid die iemand ten deel valt wanneer een naaste - je kind bijvoorbeeld - een drastische wending aan zijn/haar leven geeft door het op te offeren aan een hoger doel.  Het Mondriaan Strijkkwartet begeleidt Roswitha Bergmann in deze voorstelling die is opgebouwd rond een van de krachtigste iconen en pr-instrumenten van de Rooms Katholieke Kerk: de pièta. In In Croce ontmoeten we echter geen berustende, lijdende moeder die haar overleden kind in de armen houdt, maar een vrouw die wanhopig zoekt naar de puzzelstukjes die haar misschien kunnen doen begrijpen waarom zij haar zoon moest verliezen aan iets waarvan zij dacht dat het louter Goedheid was.

 

 

De muziek in In Croce is onder andere van Hendrik Andriessen, Francis Poulenc, Henri Duparc en Alfred Schnittke. Verder zijn er Arabische en Amerikaanse traditionals verwerkt in het stuk. Eindregie is in handen van Sjaron Minailo. Muziekbewerking: Bob Zimmerman; Licht en decor: André Pronk; decor: Han Rameckers; Kostuum: Carly Everaert.; producent: stichting Wolf. Voor wie gaat: De bussen vertrekken om 19.30 uur van het burgemeester van Grunsvenplein. Vrijdag en zaterdag zijn er herkansingen. Reserveren kan via: www.parkstadlimburgtheaters.nl of 045-5716607. 

 

 

In Croce Op Cultura Nova in Heerlen

Samuel Aranda - Yemen  

World Press Photo 2011

Op 15 oktober 2011 maakte Samuel Aranda deze foto tijdens de protesten in Yemen tegen het bewind van president Ali Abdullah Saleh. We zien we een gesluierde vrouw met in haar armen een gewond familielid, onbedoeld een iconisch beeld uit de Westerse beschaving: de Pietá.

Deze foto vormde de aanleiding voor de muziektheatervoorstelling In Croce van Roswitha Bergmann. In Croce gaat in première op woensdag 27 maart tijdens de de Paaseditie van het Cultura Nova-festival. Plaats van handeling: de Sint Jozefskerk in Heerlen Passart.

 

Roswitha Bergmann over de voorstelling:

 

'De meest voorkomende vorm van de Pietá is een afbeelding van Maria met het lichaam van de dode Christus in haar armen of op haar schoot. Achter de grootste daden van Christus, achter zijn opoffering voor het heil der Mensheid gaat heel herkenbaar verdriet schuil van een moeder die haar zoon verloren heeft.

 

In de Pietá zie je zelden of nooit een Maria die zich vol woede tot God richt of een moeder, wier verdriet omslaat in boosheid op haar zoon. Hooguit plengt ze een kuise traan, haar dode zoon in haar armen, haar ogen neergeslagen. Zonder verzet, alleen maar berusting.

 

De Piéta is eeuwenlang een van de krachtigste Public Relations Tools  van de katholieke kerk geweest. Wanneer zelfs Maria de martelingen en het lijden van haar zoon kan aanschouwen en ondersteunen ten behoeve van de goedheid en waarheid van het geloof, hoe kan een gewone sterveling dan ooit aan de goedheid van het geloof twijfelen. Zelfs tijdens de meest vreselijke wandaden in de lange geschiedenis van de kerk werd de Pietá altijd als voorbeeld gebruikt van de noodzaak van opofferingsgezindheid.'

 

 

Hendrik Andriessen

 

In Croce is een muziektheatervoorstelling waarin de martelaarmoeder centraal staat, buiten het publieke domein. Zij mag schreeuwen en schelden op de God die haar zoon wist te paaien, op haar zoon die zo stom was om de dood te verkiezen boven het leven, en op de geestelijken die haar het belangrijkste in haar leven hebben afgenomen door middel van leugens en bedrog.

 

Miroir des Peine van de Nederlandse componist Hendrik Andriessen staat in de voorstelling centraal. Het werk is een contemplatie van Maria op het lijden van Christus. Tussen de regels door laat zij ons weten hoe vreselijk zij het vindt dat haar zoon tot inkeer komt en Messias wordt. Dat hij opeens én van iedereen is én bereidt is voor iedereen te sterven. 

 

Roswitha Bergmann werkt in In Croce samen met regisseur Sharon Minailo met wie zij ook Erwartung en Elektra heeft gemaakt.
 

 

Verder werken mee het Mondriaan 4-tet. Decor: Han Rameckers; licht en decor André Pronk, kostuum: Carly Everaert; muziekbewerking: Bob Zimmermann.

 

In Croce: weer een bijzondere productie van Stichting Wolf.