Vergeet mie nait Boekuitgave

 

Samen met Betsy Torenbos voor de werktekening

in het Tuntlerhuis Ter Apel

 

Op 12 mei - De Dag van de Zorg - verschijnt het fotoboek Vergeet mie nait, naar de gelijknamige expositie en theatervoorstelling in het Professor Tuntlerhuis eerder dit jaar. De oplage is 3000 exemplaren. 2200 daarvan gaan naar alle personeelsleden van Zorggroep Meander. Achter in de flap van het boek zit een DVD, met daarop fragmenten van de voorstelling, de interviews met de laatste bewoners van het Tuntlerhuis en nog veel meer. Wie belangstelling heeft, laat het weten. Ik zal zien wat ik doen kan.

Foto-impressie van de expositie Vergeet mie nait

Met dank aan Harry Cock.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog kaarten voor voorstelling Vergeet mie nait

Nog niet alle kaarten zijn verkocht voor de voorstelling Vergeet mie nait in het Professor Tuntlerhuis.
Dat kan nog voor 9, 10 en 11 januari bij j.smit@zgmeander.nl

 

Hans Kaldeway, toetsenist en

side-kick

 

De tocht door het tehuis. Een tocht langs herinneringen en verhalen, bizar en toch zo nabij. Laat je leiden door het licht in de donkere gangen, zwerf door de kamers, zoals de bewoners deden, hoor hun stemmen, zie hen hun verhaal vertellen, zo pretentieloos dat het ontroert en raakt. Reactie van Anita Tijsma, directeur bij Zorggroep Meander aan regisseur Betsy Torenbos: 'De expositie was verwarrend, het gebouw afschuwelijk, confronterend, direct, zonder opsmuk. Ik was echt geraakt aan het eind. Een tijdje gesproken met medewerkers die huilden van alles op de expositie. Prachtig.'

Úiteindelijk beland je in Café Doodgewoon waar het docudrama zich afspeelt. Karin Noeken is de verteller, Hans Kaldeway toetsenist, zanger en side kick.
Een prachtige rol is weggelegd voor Jaap Maarleveld (zie ook elders deze blog bij Ifee en de oude man) 

 

Jaap Maarleveld als Okkie Trooy

met Louis Bongers

 

Overige medewerkers: Stephen de Boer, Ruben Bosch, Guus Brouwer, Martinus Drenth, Erik Freerks, Anneke Korte, Syfra Kramer, Sytse Kramer, Nora Kretz, Terra Speelman, Lidia Vedder, Harrie Woldendorp en talloze anderen.

 

 

Stephen de Boer, Sifra Kramer, Betsy Torenbos,

Harrie Woldendorp, Guus Brouwer

 

 

Karin Noeken in het productiekantoor

 

 

Trompe l'oeuil

van Istvàn Koning

 

 

Met Betsy en Karin

Na afloop, wanneer tranen gedroogd zijn, van huilen misschien, van lachen, zoals we hopen, zijn er hapjes van Sytse Kramer. Dat kost allemaal € 5. Opbrengst gaat naar de mobiele kegelbaan voor de vorige bewoners. Wat overblijft komt de Alzheimerstichting ten goede.

 

Impressie eerste repetitie met Ter Apelers

Stephen de Boer en Betsy Torenbos

Zo zijn we ze gaan noemen: Stephen de Boer, Guus Brouwer, Anneke Korte en Harrie Woldendorp. Voor theaterbezoekers uit Zuidoost Groningen zijn ze geen onbekende. Voor Betsy Torenbos en mij waren ze bij deze eerste repetitie een verrassing. Wat het uiteindelijk worden zal in Vergeet mie nait in het Tuntlerhuis, we zullen het zien. Maar hier zijn een paar impressies van de eerste repetitie op 22 december 2012.
 

Guus Brouwer en Stephen de Boer

 

 

Anneke Korte en Betsy Torenbos

 

Stephen de Boer en Harrie Woldendorp

Vergeet mie nait fotogalerij

 

Epileptische plafonds

in PTH

Betsy Torenbos voor de

kleuterwand

Daniel, Yann, Karst, Ruben

Johan Wolbers

Klokkenzaal

Lidia Dekker, Betsy, Karin Noeken

Bezoek van Marleen Paulissen (links)

en Terra Speelman (rechts)

Betsy Torenbos

 

 

 

 

 

Parkheem Stadskanaal

Vanochtend, maandag 3 dec. 2012, de eerste keer met actrice Karin Noeken (van o.a. Vrouw Holland en jeugdtheater De Steeg) door het Tuntlerhuis. Later voegde Istvàn Konings - onze musicus - zich bij ons. Gevieren (samen met regisseur Betsy Torenbos) namen we Vergeet mie nait door. Een eerste kennismaking. Later zijn Karin, Betsy en ik naar Parkheem in Stadskanaal geweest, waar we oude bewoners van het Tuntlerhuis hebben opgezocht. We zijn bij hen in de huiskamer gaan zitten en het was eigenlijk weer heel snel vertrouwd voor hen en voor ons. Mevrouw v.d W. had zoals zo vaak een paar sterke uitspraken in petto: 'Wanneer ik een man was, dan pakte ik ze allemaal' en 'Ik heb mijn schoonfamilie leren lachen.' Dat ze bij deze laatste haar billen niet hief en een poepje liet... En ze wist een heel nieuw Sinterklaasliedje, dat ik helaas nu even ben vergeten. Vergeet mie nait... om te lachen, een traan weg te pinken, maar vooral om er - al was het maar voor even - wat dichterbij te komen. 

 

Het Tuntlerhuis

 

Ons nieuw productiekantoor in PTH

 

ROODPALEIS neemt steeds meer  bezit van het Tuntlerhuis. We zwerven en dwalen door het gebouw. Steeds weer om plekken opnieuw te bekijken, van idee te veranderen of zoals maandagavond laat om de benodigde techniek voor de expositie en de voorstelling te inventariseren. Hoeveel parretjes kunnen we in dat gebouw kwijt? Dwaallicht als richtingwijzer.

 

Schilderijen verzamelen voor woonkamer 4

met Marita en Clara

 

Mijnheer Kostwinner is klaar voor het geprek

 

Mijnheer Kostwinner is klaar voor het gesprek

 

Een van de basiselementen van Vergeet mie nait is dat we de bewoners van het Tuntlerhuis in Ter Apel aan het praten krijgen. Over hun verleden, de oorlog, liefdes, de dood, herinneringen aan hun ouders, aan het eten, kinderliedjes, hun woonplaats, vrouw, man en/of kinderen. Dat gaat kriskras, maar met steeds terugkerende uitdrukkingen die hen als een anker op één plek houden in de woelige baren die het vergeten in hen teweeg brengt. Uit die herhalingen en aldoor veranderende  schakeringen in de geuite emoties rijgen zich de levensverhalen onopgesmukt aaneen en krijgt een ontroerend gedenkteken ijzersterk zijn vorm. Om niet meer te vergeten. 

Betsy en Marian

Ondertussen gaan de voorbereidingen voor de grote volksverhuizing over 2 weken gewoon door. Wat moet er allemaal mee? Wat blijft er allemaal achter? En wat kan ROODPALEIS voor de expositie (3 - 11 januari 2013) en de voorstelling (10, 11 en 12 januari 2013) gebruiken?

 

 

Collage NOVO

 

Vergeet mie nait

 

 

Vergeet mie nait

met Betsy Torenbos voor het PTH Ter Apel

 

22 november 2012 verhuizen de laatste bewoners van het Professor Tuntlerhuis (PTH) in Ter Apel naar Parkheem in Stadskanaal. Het PTH is voor het Westerwold wat Sint Jansgeleen voor Geleen is of de Lückerheidekliniek voor Kerkrade. Het is een plek waar je van hoopt dat je er niet belandt. Helaas, mensen dementeren nou eenmaal. Alzheimer is een afgrijselijke ziekte. Maar de ziekte heeft een gezicht. Een aangrijpend en tegelijk ontroerend pretentieloos gezicht. Dat zagen Betsy Torenbos en ik vanochtend in de ontmoetingsruimte. Activiteitenbegeleidster Marianne speelde met de bewoners een simpel spel met kegels.De bewoners zaten in een driekwart vierhoek rond de kegels. Soms schrokken ze op, omdat ze aan de beurt waren of bij de hand genomen werden. Sommigen wisten wanneer ze eenmaal in het midden stonden niet meer wat ze daar deden. En toch, de angst en de afschuw voor de ziekte weken voor de simpele liefde die je voor deze mensen kunt voelen. Illustratief is de monoloog van Marleen Paulissen uit Groeten uit Hekkum van Io Vivat (beneden aan dit bericht).

 

Op de plek van het PTH gaat de gemeente een park aanleggen. Maar voordat het gebouw gesloopt wordt, neemt ROODPALEIS bezit van het complex.
23, 24 en 25 januari 2013 speelt in het PTH Vergeet mie nait, een theatervoorstelling met de duur van drie kwartier. Voorafgaand aan de voorstelling wandelen de bezoekers een uitgezette route door het gebouw. Een korte audiovisuele reis door een verleden dat vreemd en herkenbaar is, verwarrend en dierbaar. Een verleden dat opgetekend is o.a. door jongeren van 12 - 15 jaar die hun grootouders hebben geïnterviewd over de grote en kleine gebeurtenissen en belevenissen in hun leven. Hun opdracht is: op zoek naar het verborgen verhaal.
Betsy Torenbos interviewt zelf de huidige bewoners van het PTH. De huidige werknemers van het PTH vraagt ROODPALEIS om hun persoonlijke belevenissen met de bewoners en de instelling op te schrijven. Het verzamelde materiaal verwerken we tot een theatervoorstelling. Maar we vormen het materiaal ook om zodat we het PTH er hoorbaar en zichtbaar mee kunnen aankleden. Samen met de jongeren toveren we het PTH om tot een verhalen- en kunstinstallatie vol voorwerpen, muziek, beelden, teksten.
Aan Vergeet mie nait is verder nog een maaltijd gekoppeld, bereid door Vrouwen van nu uit Ter Apel. De vrouwen bereiden in live coocking sessies regionale recepten. De recepten worden bijeen gebracht in een kookboekje dat tijdens de voorstellingen (en natuurlijk ook daarna nog) te koop is. De opbrengst komt ten goede aan stichting Alzheimer.
Op het ogenblik onderzoeken Betsy en ik de talloze mogelijkheden die het PTH voor on en Vergeet mie nait nog in petto heeft. Vandaag, 10 oktober hebben we de echte start gemaakt.




Monoloog van Marleen Paulissen
uit de de voorstelling van Io Vivat
Terug naar Hekkum