Posts tonen met het label Axis Festival Assen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Axis Festival Assen. Alle posts tonen

zaterdag 28 mei 2016

Bad van Marie - Rusthuis tijdens het Axisfestival in De Wijde Blik Assen

De gemeente Assen heeft ROODPALEIS gevraagd om na de voorstelling van Bad van Marie - Rusthuis in De Wijde Blik aanwezig te zijn bij het gesprek over cultuur en participatie voor ouderen. En dan met name ook ouderen in verpleeghuizen als De Wijde Blik. Betsy en ik kennen De Wijde Blik van nu bijna twee jaar geleden, toen we er een succesvolle voorstelling van Onder één dak hadden. Bad van Marie - Rusthuis kende een aantal stijlelementen waarmee wij in Vergeet mie nait in het Tuntlerhuis Ter Apel gewerkt hebben: een ongewone start van de voorstelling, een rondleiding door het gebouw, kennismaking met bewoners. Verder verschilde de voorstelling sterk van ons concept. Waar wij voor de voorstelling de werkelijkheid van ouderen en hun levensverhaal als uitgangspunt nemen, daar is het in Bad van Marie vooral te doen om het vaak pijnlijke hier en nu van het leven in verpleeghuizen. Een verrassing was dat Dorine Niezing met dit Vlaams gezelschap uit Antwerpen speelde. Zo lang geleden alweer. En Sake Elzinga weer ontmoet. Waarmee ik een van hobby's kon botvieren (wat een woord): fotografen op de foto zetten.





Betsy Torenbos - na afloop bij Fellini
 Dorine Niezing (foto genomen van haar website:  http://www.dorineniezing.nl) 

dinsdag 3 januari 2012

Molly en Milly - nagekomen foto's van Miranda Drenth


Molly en Milly, een monoloog interieur voor Cox Habbema (foto links), heb ik voor ROODPALEIS geschreven (Axisfestival Assenvan 2011). Concept, regie en choreografie waren van Betsy Torenbos (foto midden achter), zang door Jojanneke Vanderveen (foto rechts), de muziek van Louis Andriessen, Jacob ter Veldhuis en Gerard Ammerlaan. Miranda Drenth stuurde onlangs deze foto's op. Vandaar dat ik er hier nog even aan refereer.



    (Mi) Hij doet alles voor me.
Nog steeds, zegt Milly.
(Mo) Heb je er nooit spijt van gehad,
vroeg ik haar?

(Mi) Ja, hij was altijd aan het werk.

(Mo) Ik wijs naar Stef,
daar in die luie stoel.
Hij straalde als een kerstboom.
Veertig jaar getrouwd,
Vijf kinderen.

(Mi) We waren toch op zoek naar liefde.
Wat is daar fout aan? 

(Mo) Maar onze dromen,
zei ik
van reizen,
de hele wereld aan onze voeten?

(Mi) Maar ik had Stef aan mijn voeten,
zegt Milly.

De perfecte pantoffel.


Het was hààr droom… de wereld afreizen.., naar het theater, acteren, interessante mensen  die wat te melden hebben, vrijheid - sterren …en de raarste pantoffels… 
                                                           aan je voeten…