Essen Gelsenkirchen

Bramme für das Ruhrgebiet

Richard Serra

Schurenbachhalde Esen

Dag drie van onze Ruhrgebiet revisited-trip voerde ons o.a. naar het maanlandschap boven op de vijftig meter hoge steenberg van de mijn Zollverein. Schitterend uitzicht op voornoemde Zollverein en het Tetraeder (viervlak)monument van Bottrop.

Tetraeder Bottrop

Halde Beckstrasse

Het Roergebied is een uitermate groene regio. Hier beneden zicht op de wijk Schüngelberg vanaf de Rungerberghalde.

Op de Rungenberghalde is een lichtpiramide geplaatst, die 's nachts als een ware vuurtoren werkt.

Een liefdesverklaring, maar niet aan een steenberg.

Halde Rungenberg

In 1997 vond op het terrein van de mijn Nordstern de Bundesgartenschau (Floriade) plaats. Dit heeft geresulteerd in een industrie - en landschapspark, waar cultuur, recreatie, industriële bedrijvigheid, tuinbouw en wonen samengaan. De oude mijngebouwen dienen als kantoorruimte voor high tec bedrijven, op het terrein van de mijn is een nieuwe woonwijk verrezen, een druk bezocht restaurant annex hotel ingericht, een botanische tuin, amphitheater, een liefdespaleis, een centrum voor videokunst en ik vergeet beslist nog van alles.  Zondagochtend elf uur, gewoon door het jaar, niets bijzonders, en het was er een enorme drukte van fietsers, wandelaars en andere dagjesmensen. Wat gaan we in Groningen met de Suikerfabrieken doen?

Het stadion van Schalke 04 mag niet missen.

Helaas heb ik geen foto van de gegrilde lever in HET volksrestaurant van Gladbeck - der Jammerkrug. Een tent waar Serviërs, Montenegrijnen en Kroaten elkaar eens een keer niet de koppen inslaan, maar een menukaart produceren hiervandaan tot Enschede (met dank aan de snee van Doris Day).

Essen

Essen Centrum - Berliner Platz

Afgelopen weekeinde hebben we een kort bezoek gebracht aan het Ruhrgebied. Het was geruststellend om te zien en te ervaren dat deze regio met maar liefst zestien miljoen inwoners - nog altijd het hart van de zware industrie in Duitsland - zo groen is als ik het mij uit mijn kindertijd in Kerkrade herinner. De Oostelijke Mijnstreek is qua uiterlijk en mentaliteit in feite een uitloper van deze fascinerende smeltkroe. Hoewel Essen een van de weinige steden is die ik nooit bezocht heb, voelde ik me er meteen thuis. Voor de gezelligheid moet je overigens ten zuiden van het station zijn - een beetje de atmosfeer van de Prenzlauerberg in Berlijn. Het centrum - vooral het winkelgedeelte - is spuuglelijke na-oorlogse onzinbouw. Hier zijn enkele impressies van de fietstocht op zaterdag. 

Folkwang Musik Hochschule



Ons hotel lag vlak tegen het centrum aan op het oude terrein van de Krupps fabrieken. Qua oppervlakte namen de fabrieken 28 meer grond in beslag dan het hele stadscentrum. De wandeling naar de Berliner Platz was nog geen tien minuten en voerde ons langs het conservatorium en het Colloseum Theater.

De oude spoorbrug van Krupp

leidt nu naar de parkeergarage van Ikea

Zeven jaar Rolduc

maar geloven, ho maar!

Aartsbisschop Hengsbach.

Das Deutschlandhaus

een van markantste gebouwen in het centrum.

Het herbergt tegenwoordig o.a. een Chinees restaurant.

De mijn Zollverein met zijn gigantische Kokerei

staat op de Unescolijst van wereldmonumenten

Das Sonnenrad met op de voorgrond de ovens

van de kokerei

Freibad in de Zollverein

gebouwd uit twee zeecontainers

De fietstocht leidde ons vanuit het station naar de mijnkolonie Katernberg. Onderweg bezochten we de Zeche (Mijn) Zollverein (dateert al van ergens rond 1845) en de kokerei. Van Katernberg zijn we naar de Margarethenhöhe gefietst, een modelwoonwijk geschonken door mevrouw Margarethe Krupp. Verrassend dat we onderweg ook nog een villa tegenkwamen die gebouwd is door Klaus Hundertwasser (een vloek bij de goegemeente van Salzburg, omdat hij aldaar gouden tranen heeft aangebracht op de gevel van het Rupertinum).

Het Hundertwasserhuis

Margarethehöhe

Edekawarenhuis op Margarethenhöhe