Kracht van de Nacht van Theatergroep Atalanta

Er staat veel te gebeuren in de komende maanden. Eigenlijk is het al een hele tijd zo druk dat ik nauwelijks tijd heb om naar mijn blog om te kijken. Maar ik heb me voorgenomen er elke dag toch even voor te gaan zitten. Eerst meld ik hier De Kracht van de Nacht, een mooie poëtische familievoorstelling vanaf 8+. De voorstelling gaat op 1 mei in première in de Wolkenfabriek. Absoluut de moeite waard. Een nieuwe voorstelling van oude bekenden. Alle gegevens vind je hier beneden. 

De komende dagen staan hier een aantal premières van Beeldlijn (van De Loods en Marrit Koopmans en Walker Palcher), de nieuwe reeks workshops plus performance van ROODPALEIS op Zolder, de presentatie van de Veendammer Wind (volksopera in De Lange Leegte volgend jaar in Veendam), de première van Ontstaan in grote nood (27 en 28 juli 2018) en...

Weg met clichés, toon je eigen visie - Lejo Siepe neemt afscheid van Beeldlijn

Vandaag verscheen dit artikel van de hand van Eric Nederkoorn in het Dagblad van het Noorden over Lejo Siepe. Woensdag aanstaande - voor aanvang van het IFFRiG - neemt hij officeel afscheid bij Beeldlijn. Maar helemaal weg is hij natuurlijk nog niet. Hij blijft bij Beeldlijn betrokken, hetzij als filmmaker, als ambassadeur van Beeldlijn of gewoon voor advies. 

Lejo Siepe

Eric Nederkoorn

Onder zijn leiding is Stichting Beeldlijn uitgegroeid tot een filmproductiemaatschappij met aansprekende documentaires, ‘spelend’ in en gericht op het Noorden. Na twaalf jaar was Lejo Siepe toe aan wat nieuws. Nu trekt hij er zelf weer op uit.
Dat is dus het probleem. Want daar zit je dan met je prachtdocumentaires, als Beeldlijn zijnde. Vind er maar eens een platform voor. ,,Bij TV Noord kom je er niet meer tussen’’, zegt Lejo Siepe. ,,Daar doen ze niet meer aan cultuur. We hebben met Podium TV samengewerkt, maar dat richt zich meer en meer op sport. Vandaar dat we bij Parmando terecht zijn gekomen.’’

Parmando 24 Culture is een online tv-zender, met dag en nacht kunst en cultuur, nu al voor KPN-abonnees ook via de tv te volgen en binnenkort ook bij Ziggo. ,,Daar kunnen we alles op kwijt. Het grappige is dat de programmaleiding van NPO Cultura onze documentaires op Parmando heeft gezien, om die vervolgens zelf weer op de publieke zender te programmen. De films over Rutger Kopland, Gerrit Krol, Albert Waalkens en Vasalis worden er binnenkort uitgezonden.’’

Siepe zegt als coördinator Stichting Beeldlijn woensdag officieel vaarwel. Hij is al opgevolgd door Jo Willems, meer bekend als schrijver/librettist en als dramaturg bij theatergezelschap Roodpaleis in Assen dan van de filmwereld. ,,Maar Jo kent de weg in de cultuurwereld en die naar de fondsen.’’

De productiemaatschappij heeft in dertig jaar een aanzienlijke hoeveelheid films tot stand gebracht. Siepe was er twaalf jaar actief. Hij wil nu wel weer eens wat anders. Dat hij in die wens enige aandacht vraagt voor Parmando is niet zo gek: hij gaat twee dagen in de week aan de slag voor de zender. ,,Fondswerving, producties uitzetten, dat soort dingen.’’ In het verlengde van zijn Beeldijn-werk. ,,Er staat al een project over Utrechtse monumenten op de rol.’’

Dan houdt hij dus nog wat dagen over. ,,Ik heb Mediatrainingscentrum Noord-Nederland opgezet, met cursussen en workshops voor radio, tv en digitaal. Onder anderen Jan Keulen (ex-de Volkskrant ), Jacqueline Maris (buitenlandverslaggever bij de VPRO) en Lisa Terpstra (camerajournaliste bij OOG TV) geven er les. Ik ook, in interviewtechniek en fondswerving. Maar daarnaast wil ik terug naar het máken. Zelf voor reportages op pad. Ik ga wat voor Argos doen, het onderzoeksprogramma. En interviewen.’’
Martinique

Niet alleen naast de deur. Binnenkort vertrekt Siepe naar Martinique voor een interview met Chas Gerritsen, een Groningse vrijbuiter die een vooraanstaand oorlogsfotograaf werd. ,,Ik hoorde van hem dankzij jullie opinieredacteur Rob de Kam, die hem pakweg vijftien jaar geleden interviewde voor de krant. Gerritsen wilde ooit cowboy worden in Australië, wat daarvoor het verkeerde land bleek te zijn. Na een tijdje als krokodillenvanger te hebben gewerkt, verhuisde hij naar Texas en werd alsnog cowboy.’’

Nog ver weg van de fotografie dus. ,,Hij kocht een fototoestel en zat door zijn lef twee jaar aan het front in Vietnam. In 1973 was hij een van de twee fotografen in Chili in het paleis van Allende tijdens de staatsgreep. Hij maakte daarna een foto van Pinochet met een lugubere zonnebril, net als de generaals naast hem. Daar won hij de Robert Capa Award mee. Hij heeft bij Pinochet thuis zitten borrelen. Die was zo ijdel dat hij de impact van de foto’s niet snapte. Gerritsen begon erna een fotostudio in Hollywood, waar hij rijen sterren voor zijn lens kreeg. Het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam heeft 80.000 negatieven van de man. Ik zou naar Trinidad voor een gesprek, maar hij zei: ‘Kom maar naar Martinique, want daar lig ik momenteel met mijn zeewaardige jacht’. Hij zal er wel toeristen heen en weer varen. Ik zal het wel zien.’’

Zo reist Siepe ook naar Barcelona, voor een gesprek met spits Luis Suarez, in verband met een productie over Jose Carbajal. Deze zanger/muzikant was een legende in Uruguay. Hij woonde elf jaar lang in Groningen, tot hij plotseling overleed na een stadionconcert in zijn land. ,,Zijn laatste optreden is gefilmd. Luis Suarez liep toen hij bij FC Groningen speelde altijd met een hoofdtelefoon het veld op, met muziek van Carbajal in zijn oren. Carbajal kwam kijken bij de thuiswedstrijden. Suarez ging dan naar de hoek van het stadion waar Carbajal zat om bloemen naar hem te gooien.’’
Vakantiefilmpjes

Siepe neemt zorgvuldig de tijd om interviews als deze voor te bereiden. ,,Bij de film over Kopland ben ik een tijdlang elke zondagmiddag bij hem op bezoek geweest. Vertel maar, zei ik dan. Het ging dan niet alleen om de verhalen, ook om zijn vertrouwen te winnen. We hebben voor de documentaire belangwekkende dingen opgediept. Hij bleek nog oude 8 millimeter-vakantiefilmpjes op zolder te hebben liggen. En er waren foto’s van elektroshocks die hij als psychiater een patiënt toediende. Dat hij dit ooit had gedaan, daar schaamde hij zich voor.”

Siepe stapte in 2006 in bij Beeldlijn. ,,Ik kwam Wicher Pattje tegen in de Padang Bar in Groningen. Tijdens het maken van de documentaire over Gerrit Krol was de producent weggelopen en Pattje vroeg of ik coördinator wilde worden. Ik zei ja onder de voorwaarde dat het toenmalige bestuur zou opstappen, want dat vond ik te zwak. Dat is gebeurd. Beeldlijn is van groot belang, omdat nu films worden gemaakt over het Noorden vanuit een noordelijk perspectief. Dat werkt stukken beter dan wanneer lieden van Hilversum komen invliegen, hier een tijdje rondhobbelen, om dan met een clichébeeld op de proppen te komen. Door het hier zelf te doen, kunnen we het imago van het Noorden versterken. Geschenk uit de bodem , van makers uit de Randstad, vond ik bijvoorbeeld een matige documentaire. Ze liepen vooral Piet Hein van der Hoek voor de voeten, die op dat moment bezig was met De stille beving . We moeten hier zelf het heft in handen nemen. Dan zie je het echte Noorden.’’

Dat de filmcultuur leeft in het Noorden, blijkt wel tijdens de festivals die er zijn in Leeuwarden en Groningen. ,,Tijdens het Noordelijk Filmfestival in Leeuwarden waren er 63 inzendingen uit de regio, met De laatste boer van Euvelgunne als winnaar in de categorie documentaire. En ook voor de competitie Beste Groninger Film tijdens het IFFRiG zullen dat er weer aardig wat zijn. Wat? Ook zestig? Zie je. Film leeft hier.’’ De prijsuitreiking is vrijdagavond in het Groninger Forum.

Rijdende trein

Hoogtepunten uit zijn Beeldlijn-tijd noemt Siepe Symfonie van de Veenkoloniën van Saskia Jonker (’sowieso een talent’) en In context , van Lotte Veltman en Jasper Huizinga, interviews met de noordelijke architecten Gunnar Daan en Cor Kalfsbeek over hun werk en over gebouwen in Groningen. ,,Een blik op erfgoed. Zoiets voegt wat toe.’’
Jo Willems hoeft als nieuwkomer nog even niks uit te zetten. Komt goed uit, want hij is even druk met Roodpaleis in de weer, en schrijft ook weer een libretto voor een opera. Willems springt bij Beeldlijn op een rijdende trein, die in de bagagewagen een aantal projecten meevoert. Zoals M.R ., een documentaire over kunstenaar Matthijs Röling. Uit te zenden door de AVRO/TROS.

Weg met clichés, toon je eigen visie

ROODPALEIS op Zolder Tweede Performance - Komando

Komando vertelt zijn vluchtverhaal

Gisteren vond bij ons - ROODPALEIS - de tweede performance plaats in ons project ROODPALEIS op Zolder. In RoZ werken we in een kort tijdbestek met mensen in een kwetsbare positie toe naar een performance die iets wezenlijks uitdrukt over hun leven. 
Deze keer hebben we kennis mogen maken met Bhrane Desta Abrha, Dawit Geberhiwot Gebregioris, Filmon Mengesha Kirbreab en Komando Tsfu Tekleab, vier jonge mannen uit Eritrea. Komando vertelde tijdens de performance gisteren over zijn vluchtverhaal en zijn dromen voor de toekomst. 

Dromen over de toekomst

Als afsluiting zongen hij en Bhrane, Dawit, Filmon en Komando een lied in het Tgrinia over schoonheid. Filmon begeleidde het lied op een zelf gemaakte Kra. Ondanks het feit dat de electriciteit het begaf één kwartier voor aanvang maakte de performance op de veertig aanwezige gasten een diepe indruk. Na afloop zaten we nog lang met zijn allen aan tafel met linzensoep en brood. Weer een intensieve ontmoeting bij ons zolder. Al blijft het jammer van de stroomcrash. Onze dank nog aan Vluchtelingenwerk Assen voor hun vertrouwen en inzet.
   

 Betsy Torenbos en Komando voor aanvang

 Het vluchtverhaal van Dawit (boven) en Filmon

 Lammert Broekema, onze geluidsman

Multimedia-wizard Martin Lambeek

Brieven aan mijn zus - debuut van Harry Poelman bij uitgeverij Pharos

Harry Poelman signeert in zijn huis in Loppersum

De flap van Harry Poelmans debuut Brieven aan mijn zus (Christa) vertelt precies wat je kunt verwachten van de 200 brieven die zijn opgenomen in deze bundel. Taal en de ietwat ouderwetse stijlzuiverheid doen me soms denken aan de brieven van Gerard Reve. Ook al zoekt Poelman niet zoals wijlen onze volksschrijver (door Nanne Tepper steevast oom Gerard genoemd) aldoor de dieptes op van onze worstelingen met onze demonen, toch ontkom je er niet aan dat de luchtigheid waarmee Poelman het dagelijkse leven in en rondom het huis in Loppersum vastlegt iets heeft van een heuse bezwering. Elke brief is weer als één van de vele vogels in zijn tuin die 's ochtends opstijgt om zich te verbazen over de wereld. En om in zijn verbazing zichzelf en zijn zus voor even te doen vergeten dat ook aan vogels het koordje van de vergankelijkheid trekt.

ROODPALEIS op Zolder - met Bhrane, Comando, Dawit en Filmon

Betsy Torenbos, Bhrane, Filmon, Comando en Dawit

Onze kennismaking met vier jonge Eritrese mannen die hun reisverhaal naar Nederland op de muur tekenen van ROODPALEIS. Straks tijdens de workshops gaan we het hebben over hun reis naar de toekomst. Maar niet dan nadat we eerst weer koffie met ze drinken, te veel zoets eten en elkaar kunstjes voordoen. Eens zien of we Filmon kunnen verrassen. Want hij verraste ons - inclusief hun begeleider Jeannette Hospes - als slangenmens. En we gaan dan ook op de K'ra spelen, een Eritrees snareninstrument, dat Filmon gebouwd heeft van afvalhout, Gammaschroeven en nylondraad. Alweer een stap naar de theatervoorstelling in 2019-2020 Kleine Tederheden.  

ROODPALEIS Mensen die ik gekend heb - tournee van start

Gisteren hebben we in onze eigen ruimte in De Nieuwe Kolk de aftrap gedaan van Mensen die ik gekend heb. 

Vanaf volgende week speelt de voorstelling op diverse plekken in Drenthe en Groningen. 

Vooraf heb ik een paar foto's genomen van Alina Kiers en Ben Smit voor de silhouetschildering van Guus Slauerhoff. De schildering is een paar weken geleden ontstaan tijdens onze eerste performance in het kader van ROODPALEIS op Zolder.

ROODPALEIS op Zolder - Silhouetten van schoonheid

Silhouetten van schoonheid door Guus Slauerhoff
Het eindresultaat

Tien dagen geleden hebben Betsy Torenbos, Guus Slauerhoff, Nora Kretz, Nina Thunnissen, Ria Huizinga, Anita Aalderink en ik samengewerkt met bewoners van Interzorg aan een ontmoeting door kunst. Gisteren, zondag 8 oktober 2017, hebben we onze indrukken bijeen gebracht in een performance, die ik Silhouetten van schoonheid noem. De toegevoegde multi-media kwamen van Betsy Torenbos en Martin J.A. Lambeek. De maaltijd na afloop verzorgde Paul Pattynama. Het was de eerste ROODPALEIS OP Zolder-performance in een serie van vijf. Gisteren was Beeldende Kunst de hoofddiscipline. Een kleine beeldimpressie.
    

Alles is gereed

Guus Slauerhoff en Betsy Torenbos tijdens de performance

Silhouet door Guus Slauerhoff

Oktoberrevolutie

Oktober is de maand die de naam heeft gegeven aan een revolutie die in november heeft plaats gevonden en niet zo zeer een revolutie was, maar een ordinaire coup gepleegd door een humorloze machtswellusteling die wist dat hij zijn eigen naam maar moeilijk kon lenen voor een -isme. Want wie wil er nou lid zijn van een partij geschoeid op marxistisch-oeljanovistische leest?
De oktoberrevolutie is een van de grote tragedies van de twintigste eeuw. Ze heeft voor een slordige zeventig jaar het leven op onze arme aardbol klem gezet. En daarmee het leven van miljoenen mensen bepaald en/of vernietigd. Het dodental onder het latere marxistisch-djoegasjwilistische bewind wordt geschat op een slordige dertig miljoen. Soms moet je aan die massa weer een gezicht schenken. Daar heb je bijvoorbeeld de actrice Zinaïda Reich (1894 - 1939). Reich was een van de hoofdspeelsters van het Meijerhold Theater in Moskou. In haar jonge jaren trouwde ze met de beroemde dichter Sergej Jesenin die haar alle hoeken van het huis liet zien. Vandaar de uitdrukking huiselijk geweld? Met hem had ze twee kinderen. Later werd ze geliefde en compagnon van de regisseur Vsevolod Meijerhold. Beide kunstenaars werden opgevreten door de oktoberrevolutie. Meijerhold verdween in de jaren dertig in de Goelach Archipel, Reich werd in 1939 in haar eigen woning in Moskou door de geheime dienst doodgeknuppeld.  

Zinaïda Reich in de armen van Meijerhold

Ik voeg nog een video toe. Er kleeft voor mij een naar Sovjetrussisch smaakje aan. Maar van de andere kant geeft de scène weer met welk een geestdrift in Rusland poëzie werd en wordt voorgelezen. Bij ons heet dat tegenwoordig poetry slam? Jesenin versus Mayakovsky. Moge de beste winnen?

ROODPALEIS op Zolder - eerste performance: Aangenaam Zinnig

Silhouet door Guus Slauerhoff

KICK-OFF PILOT ROODPALEIS OP ZOLDER

AANGENAAM ZINNIG

Zondag 8 oktober 12 uur in De Nieuwe Kolk Assen

ROODPALEIS, huisgezelschap van De Nieuwe Kolk in Assen, geeft in ROODPALEIS op Zolder workshops aan en maakt performances met Assenaren in een kwetsbare positie.

In de eerste workshop van donderdag j.l kwamen negen mensen van de Interzorglocaties Nieuw Graswijk en Slingerborg samen met een aantal kunstenaars om persoonlijke herinneringen te delen en samen om te zetten in schoonheid.

Programma

De ervaringen van die donderdagmiddag zetten we op zondag 8 oktober om in een gezamenlijke performance, Aangenaam Zinnig. De performance start om 12.00 uur. Vanaf de infobalie van De Nieuwe Kolk voert de route door het gebouw op weg naar de bijzondere ruimte van ROODPALEIS op Zolder, achter in het gebouw op de derde verdieping. Onderweg passeren we kunstwerken van Guus Slauerhoff, die hij maakte met de deelnemers. Ter afsluiting van de 30 minuten durende performance delen we samen een kleine maaltijd.

ROODPALEIS werkt voor de pilot ROODPALEIS op Zolder nauw samen met de gemeente Assen, de Provincie Drenthe, Interzorg, Vaart Welzijn en Stichting Stila.

Reserveer tickets (à € 10) via DNK.nl (er zijn echter slechts een beperkt aantal plaatsen beschikbaar).

Mensen die ik gekend heb - weer van start voor de toernee

Afgelopen woensdag waren we voor het eerst weer bij elkaar om de reisversie van Mensen die ik gekend heb van ROODPALEIS door te nemen: Alina Kiers, Betsy Torenbos, Ben Smit en ik. Een mooie leesrepetitie. 

In de voetstappen van de Noordercompagnie zoeken we met deze reisversie het publiek op. Dit najaar en komend voorjaar spelen we de voorstelling niet alleen in Drenthe en Groningen, maar ook in Amsterdam.

Het maken van selfies is nog even wennen, zoals te zien is. De spiegels zijn nog altijd dezelfde die we al zo vaak gebruikt hebben sinds we ze van het Nationaal Toneel hebben overgenomen. De resten van de pizza van Fellini verdwenen na afloop in de doggy bag.  Voor Betsy.