Posts tonen met het label Niels Smit Duyzentkunst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Niels Smit Duyzentkunst. Alle posts tonen

woensdag 2 mei 2018

Kracht van de Nacht van Theatergroep Atalanta in première gegaan


Een van de sterke kanten van theater als kunstvorm is dat het je elke keer weer kan verwonderen. Neem de familievoorstelling Kracht van de nacht van Theatergroep Atalanta. Een kleine voorstelling, voor mensen vanaf acht jaar. De speelplek is de Wolkenfabriek waar voorstellingen als deze dubbel tot hun recht lijken te komen. In Kracht van de nacht wordt weinig gezegd. Dat is ook niet nodig, verhaal en handeling spreken voor zich. Het gegeven is eenvoudig en er wordt speels, licht en een beetje melancholisch mee omgegaan. Gaat de voorstelling over een droom, zoals in de eigen aankondiging staat? Je kunt er net zo goed het magisch realisme in zien dat we allemaal nog uit onze kindertijd kennen. Je schept je eigen universum, waar je je weg in zoekt, waarin in feite alles mogelijk is. 

Jildou Mulder

Mooi is het open spel van Jildou Mulder, ingenieus het decor van Bas de Bruijn, innemend de bloemenpracht van de stoffen die gebruikt worden (Hadewych ten Berge) en die aan de dure Russische schouderdoeken doen denken, waar felrode rozen op een zwarte ondergrond staan afgebeeld, de muziek (Niels Smit Duyzentkunst) is treffend, dienend en toch aanwezig bijna als personage. Het meest verrassende vond ik dat alles en iedereen gedurende het kleine uur dat de voorstelling duurt verandert. Het regieconcept van Layla Radjab is wel doordacht.

Voor het begin 
Het verhaal in het kort: dagen van Maroesja zijn iedere dag hetzelfde. Opstaan, werken en naar bed gaan. Maroesja wacht elke dag wanneer ze weer thuis van het werk is op het telefoontje van haar Russische oma. Tot op de dag dat de telefoon niet overgaat. Dan zet de verandering in. Niet alleen in Maroesja's leven, zoals ze dat tot dan toe gekend heeft, maar ook van het decor, de omgeving waarin ze tot dan toe leefde. Kracht van de nacht is sterk door eenvoud, mooi en soms ontroerend door zijn poëtische toonzetting, muziek, kleurenpracht, goed spel, doordachte handelingen zorgen ervoor dat je in het verhaal gaat geloven. Ook als volwassene. Vanaf het begin.  
Er zijn nog deze en komende week nog kansen om de voorstelling te gaan zien.  Zie ook: https://uit.groningen.nl/agenda/de-kracht-van-de-nacht-door-theatergroep-atalanta-8

dinsdag 3 april 2018

Kracht van de Nacht van Theatergroep Atalanta


Er staat veel te gebeuren in de komende maanden. Eigenlijk is het al een hele tijd zo druk dat ik nauwelijks tijd heb om naar mijn blog om te kijken. Maar ik heb me voorgenomen er elke dag toch even voor te gaan zitten. Eerst meld ik hier De Kracht van de Nacht, een mooie poëtische familievoorstelling vanaf 8+. De voorstelling gaat op 1 mei in première in de Wolkenfabriek. Absoluut de moeite waard. Een nieuwe voorstelling van oude bekenden. Alle gegevens vind je hier beneden. 


De komende dagen staan hier een aantal premières van Beeldlijn (van De Loods en Marrit Koopmans en Walker Palcher), de nieuwe reeks workshops plus performance van ROODPALEIS op Zolder, de presentatie van de Veendammer Wind (volksopera in De Lange Leegte volgend jaar in Veendam), de première van Ontstaan in grote nood (27 en 28 juli 2018) en...



zondag 21 september 2014

Nog vier voorstellingen Peer Gynt te gaan

Noorwegen, land van fjorden, bergen, mythen, sagen en de tragikomedie Peer Gynt (1867) van Henrik Ibsen (1828 - 1906). Met natuurlijk die onuitwisbare 'Ochtendstemming' uit de gelijknamige suite van Edvard Grieg (1843-1907). 

Io Vivat bestaat 115 jaar en komt met dit repertoire stuk waar elke zichzelf respecterende regisseur (of gezelschap) zich vroeg of laat aan waagt. Peer Gynt: een bizarre mengelmoes van romantische verbeeldingskracht en het existentialistische vraagstuk of er in dit ondermaanse vaste waarden bestaan. Ibsens antwoord: Peer Gynt is de ontkenning van Odysseus, Beowulf, Gilgamesj. Vanaf het begin laat Ibsen daar geen twijfel over bestaan. Peer vertelt zijn moeder het verhaal van zijn jacht op een enorme rendierbok. Ibsen blaast Peers relaas op tot een oververhitte fantasmagorische luchtballon van taal om op het hoogtepunt het geheel uit elkaar te laten spatten met de opmerking: 'En toen ging ik naar huis.'


Dans van de trollen
foto: Theo Dellebarre

De scènes van de in zijn eigen verhalen levende en zich verliezende Peer volgen elkaar in een steeds lossere samenhang op. In het eerste bedrijf is er nog ruimte voor intimiteit. Peer (Gerro Dijk), zijn moeder (Anka Roggeveen) en de jonge Solveigh (Jozefien Dijkstra) kennen momenten van ontroering. Je kunt je als toeschouwer in hen herkennen. In het tweede bedrijf maakt Ibsen het toeschouwer een stuk moeilijker. Het is dan ook niet raar dat het stuk slecht beoordeeld werd door de toenmalige critici. Ibsen zat er niet mee. Hij twijfelde er niet aan dat zijn Peer hem zou overleven. Wat hij doet in dat tweede bedrijf is vooral ons in grotesk komische scènes in te peperen dat niets vaststaat in deze wereld en dat alles middelmaat is: zelfs Peer. Ook al heeft hij geleefd als een trol volgens het trollenmotto 'Leef voor jezelf.' 
Ben Smit

Niels Smit Duyzentkunst - muziek

Ben Smit (regie) en de leden van Io Vivat maken van Peer Gynt een visueel spektakel waarin alles en iedereen constant in beweging is: hollend (de jonge Solveigh), op karren, fietsen, bedden, scootmobiel, step en wat al niet. Niets staat vast. 
Hoe krijgt een amateurvereniging met een toch erg beperkt budget dit voor elkaar? Io Vivat tracteert de toeschouwer op steeds weer nieuwe verrassingen. Het gebaar is zo gul dat je denkt aan strooigoed in een carnavalsoptocht. Wat daarbij opvalt is dat geen enkel effect uit de toon valt. Maar wat vooral opvalt is dat deze Peer Gynt - in al zijn tomeloos spelplezier, verrassingen, uitbundige kostumering en grime ((Marjan van den Hof) en niet te vergeten de muziek en uitvoering (krachtige filmische onderstrepingen door de componist Niels Smit Duyzentkunst; zang: Hesther le Grand en Marthe Smit Duyzentkunst) - een eenheid vormt. Deze Peer Gynt is ondanks zijn duisternis heerlijk helder, of je hem nou rechtsom - of linksom draait. Wat iets wil zeggen bij dit raar,maar fascinerend gedrocht uit de toneelgeschiedenis.


Verhalenvertellers in Peer Gynt,
geen gedrochten:
Edith Snijders, Marleen Paulissen, Janneke van de wijk

 Vanavond speelt Peer Gynt nog in de DLM loodsen in Wehe - Den Hoorn. verder nog op 26, 27 en 28 september. Kaarten reserveren kan nog via www.iovivat.info.