Follow by Email

vrijdag 5 mei 2017

Adres onbekend - staande ovatie in Delamar

Adres onbekend kruipt elke voorstelling weer onder de huid bij het publiek. De staande ovatie na afloop in Delamar Amsterdam was blijkbaar niet voldoende. Toen Hans Croiset en Hans van Veggel na afloop het afgeladen Grand Café van het theater binnenkwamen, klaterde spontaan hernieuwd het applaus op hen neer. Op deze plek nog onze dank (van Betsy, Martin en mij) aan de technici: Chris die een levensecht geluid neerlegde en Mark Bouma als toneelmeester.   

met Hans Croiset, Betsy Torenbos, Hans van Veggel
voor aanvang voorstelling

Na afloop met Chris ?? (geluid)
Martin Lambeek, Betsy Torenbos
en Mark Bouma (Toneelmeester)
Helaas nog geen foto in bezit van Heleen Hulst
in Delamar; daarom hier met
Frank Schermer Voest van Floralis Lisse.




dinsdag 2 mei 2017

Adres Onbekend - fotoimpressie van Sake Elzinga

Adres onbekend van Kathrine Kressmann Taylor is op 28 april 2017 in De Nieuwe Kolk in Assen in première gegaan. Deze aangrijpende voorstelling speelde gisteren, 1 mei, in theater Floralis in Lisse voor een bijna uitverkocht huis. Na de Chaconne van Bach (vioolpartita nr. 2), gespeeld door Heleen Hulst, bleef het een tijdje muisstil voordat het applaus neerklaterde. Er is nog één mogelijkheid het stuk te zien: komende donderdag in het Delamar Theater in Amsterdam. Hier beneden volgt een impressie van Sake Elzinga tijdens de fotogenerale van afgelopen donderdag.

Heleen Hulst, Hans van Veggel, Hans Croiset
Heleen Hulst
Hans Croiset
Hans van Veggel
Hans van Veggel, Hans Croiset
Met Betsy Torenbos: notes


zondag 30 april 2017

Mensen die ik gekend heb - herneming

Alina Kiers, Ben Smit, Betsy Torenbos

Adres Onbekend gaat morgen 1 mei 2017 in Theater Floralis. De p1remière afgelopen vrijdag in De Nieuwe Kolk mocht er zijn. Indrukwekkend is wat we van toeschouwers hoorden.
Gisteren hadden we alweer een uitgebreid overleg over de herneming van Mensen die ik gekend heb naar de verhalen van Jan Fabricius. Het was een blij weerzien bij ROODPALEIS op zolder in De Nieuwe Kolk. Wordt vervolgd. Ik moet me nu haasten voor de matinee in DNO Amsterdam van Hondenhart van Raskatov.

dinsdag 25 april 2017

MDIGH - een persoonlijke herinnering


Komende zaterdag, tussen de voorstellingen van Adres Onbekend, hebben we (Betsy Torenbos en ik) voor de herneming later dit jaar de eerste repetitie van Mensen die ik gekend heb bij ons (ROODPALEIS) op Zolder. Een weerzien met Alina Kiers en Ben Smit. En natuurlijk met Jan Fabricius. Bij het doorbladeren van oudere aantekeningen voor het stuk kwam ik een verslag tegen dat verhaalt van een voorstelling op locatie in een verpleeghuis in X. die ik samen met Betsy bezocht. De namen heb ik veranderd vanwege het persoonlijke karakter van het verhaalde. 


Één van de spreeksters bij de voorstelling Met het badwater was Noortje Dies. Ze had de ondankbare taak in een slecht opgezet locatieproject te dicht op de huid van het publiek (nog geen handvol mensen) te moeten spelen in een rol en situatie die weinig geloofwaardig waren. Je zag te zeer hoe hard ze moest werken, wat jammer was en wat mij wat ongemakkelijk maakte. 
Ik was blij toen we op de kamer van mevrouw Liefje kwamen en Noor moest spelen dat zij even niet goed werd. Ze liet mij alleen met mevrouw Liefje. Ik had toen nog een tiental minuten met deze aardige bewoonster van GOEDE ZORG, waarin ik haar naar haar levensgeschiedenis kon vragen. Mevrouw Liefje was in GOEDE ZORG beland nadat haar man een hersenbloeding had gekregen. Ze had met hem een paar jaren op een echtparenkamer gewoond. Totdat hij vijf jaar geleden stierf en zij beslissen moest of ze naar huis wilde – wat niet meer bestond – of blijven en verkassen naar een kleinere ruimte met mooi uitzicht op het park. 'Mooi', zei ze, 'maar ook op het zuidwesten. ’s Zomers is het hier niet uit te houden.' Ik keek omhoog en zag de aftandse markiezen die maar weinig soelaas boden. 
Tijdens ons gesprek moest ik voortdurend aan mamma denken toen zij van De Plataan in Heerlen verhuisd was naar het opvangkamertje in Hoog Anstel. 
Jong, dat tsummersje’, verzuchtte ze en ze keek daar heel treurig bij. Ik weet zeker dat ze ’s avonds huilend in slaap viel, terwijl het in haar moede hoofd maar door bleef nozelen: ‘Herrejutje, koom miech hoale. Loss miech noar d’r Wiel en de mam joa.’ 

Toen ik weggehaald werd bij mevrouw Liefje zei ze: ‘Kom nog eens langs.’ 
Ik knikte en beloofde het. 
Waarop ze zei: ‘Of doe toch maar niet. Het is hier niet leuk!’


maandag 24 april 2017

Adres onbekend in de Nieuwe Kolk in Assen 28 april a.s.




Er zijn nog kaarten voor Adres Onbekend. Bekijk de prachtige trailer die Betsy Torenbos voor de voorstellingenreeks van de komende weken gemaakt heeft. Voor meer info (ook over de andere voorstellingen in Floralis Lisse en Delamar Amsterdam) zie ook elders in de blog of volg de link van ROODPALEIS http://www.roodpaleis.nl/index.php?knop=AO 

zaterdag 22 april 2017

Nu een frexit dreigt



Nu wetenschappers de straat op moeten om in opstand te komen tegen alternative facts en te pleiten voor waarheidsvinding en democratie, doe ook ik even een stapje opzij naar mijn vakgebied. Ik heb tenslotte niet voor niets geschiedenis gestudeerd aan de R. U. G. 
Wanneer - en dat is alweer een aantal jaar geleden - op het MBO leerlingen aan me vroegen waar dat toch allemaal goed voor was, dat uit de sloot halen van oude koeien als Picasso, Strawinski en Mondriaan, dan antwoordde ik  - en ik dacht toen nog, dat mijn voorbeeld wel erg ver gezocht was -  dat wanneer je niet een beetje historisch besef hebt, dat iemand als Wilders je dan kan wijsmaken dat de Turken en Marokkanen hier in de jaren zestig van de twintigste eeuw aan hun jihad zijn begonnen onder het mom van gastarbeiderschap. Wilders had indertijd net zijn eerste verkiezingsoverwinning op zak. Toen kon ik nog lachen om zijn beklijvende uitspraak dat wanneer je alle geweld uit de koran haalt, dat je dan een blaadje overhoudt van een omvang niet dikker dan de Donald Duck. Overigens stelden mijn snorrepijpjes van leerlingen die vraag niet uit een of ander filosofisch interesse naar het waarom van wetenschap, maar eerder om een rechtvaardiging aan te voeren voor hun onbehoorlijk gedrag, zoals met stoelen of tampons naar elkaar smijten. 

Wat mij nu een frexit dreigt vooral treft is, dat je in de loop der jaren vergeet, dat de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staat (de bakermat van de E.U.) in eerste instantie opgericht is om het voeden van een oorlogsindustrie in Frankrijk en Duitsland onmogelijk te maken. Wanneer die twee slaags raakten dan kregen de Belgen en wij ook de klappen. 
Dit kort en helder overzicht maakt duidelijk waar het om begonnen is met Europa. Nu massa's eenvoudig te manipuleren lijken en gemakzucht een deugd is - van problemen moet je zo snel mogelijk af, ze proberen op te lossen is zóóó elite - is een kleine terugblik verfrissend. Wanneer je over Europa oordeelt, moet je jezelf de vraag stellen: willen we oorlog zoals op de Balkan in de jaren negentig? Dat Drenten van het veen vrouwen en kinderen verkrachten van Drenten van het zand? Ik weet, dit leest even ver gezocht als mijn voorbeeld indertijd van Wilders. 

Wetenschappers waarschuwen voor de opwarming van de aarde. Trump slaat die waarschuwingen achteloos in de wind: 'Flauwekul. Kijk uit het raam. Het sneeuwt.' Waar dit soort argumenten doorslaggevend voor ons handelen wordt, daar is het boven geschetste, nu nog ver gezochte doembeeld, helemaal zo ver niet meer.    

woensdag 19 april 2017

Adres onbekend in de Nieuwe Kolk Assen, Floralis Lisse en Delamar Amsterdam


Hans Croiset als Max Eisenstein
Hans van Veggel als Martin Schulze
Heleen Hulst speelt in plaats van Lisanne Soeterbroek

Heleen Hulst
vlnr: Hans Croiset, Betsy Torenbos, 
Lisanne Soeterbroek, Hans van Veggel


Speellijst Adres Onbekend:

28 april 2017 - Assen, De Nieuwe Kolk; aanvang 20:15
1 mei 2017 - Lisse, Theater Floralis; aanvang 20:00
4 mei 2017 - Amsterdam, Delamar; aanvang 21:00 (maakt deel uit van Theater na de Dam).

Op mijn facebookpagina staat de trailer (must see) gemaakt door Betsy Torenbos.
https://www.facebook.com/jozefpeter.willems



zaterdag 15 april 2017

Onverwachte ontmoeting

Ik stond toch even te kijken toen ik vandaag op stille zaterdag daar ineens mijn eersteling in het schap zag liggen tussen tal van nieuwe uitgaves. In tweevoud nog wel. Ik moest als ouder de neiging onderdrukken om met allebei naar de kassa te te lopen, te betalen en ze vrij te kopen.